Rodzinny odcinek „Tańca z gwiazdami” przyniósł wiele emocji, ale jednym z najgłośniejszych momentów był występ Heleny Englert z ojcem. 83-letni Jan Englert najpierw zatańczył eleganckiego walca, a po chwili zrzucił marynarkę i pokazał koszulę z napisem „Go Hela”. Jak się okazuje, za kulisami wydarzyło się coś, czego widzowie nie mogli usłyszeć. Słynny aktor podszedł do Piotra Gumulca i powiedział mu słowa, których komik długo nie zapomni.
Rodzinny odcinek „Tańca z gwiazdami” zawsze budzi ogromne emocje.
To właśnie wtedy uczestnicy wychodzą na parkiet z najbliższymi i pokazują widzom coś więcej niż tylko choreografię.
Pojawiają się wspomnienia, rodzinne gesty, wzruszenia i historie, których nie da się wyćwiczyć na sali treningowej.
W 5. odcinku tej edycji szczególną uwagę przyciągnęli Helena Englert i Roman Osadchiy, do których na parkiecie dołączył Jan Englert.
83-letni aktor, reżyser, pedagog i profesor zrobił wejście, o którym po programie mówiło się wyjątkowo dużo.
Najpierw pojawił się w eleganckim wydaniu i zatańczył walca.
Wszystko wyglądało klasycznie, dostojnie i spokojnie.
Ale tylko przez chwilę.
Po kilku momentach Englert gwizdnął, zrzucił marynarkę i odsłonił koszulę z cekinowym napisem „Go Hela”, czyli „Do przodu, Hela”.
A potem razem z córką ruszył w dynamicznego rock and rolla do „Rock Around the Clock”.
Publiczność zareagowała natychmiast.
Ten występ miał w sobie wszystko, co widzowie kochają w rodzinnym odcinku: zaskoczenie, dystans, energię, humor i bardzo osobisty gest ojca wobec córki.
Helena Englert nie ukrywała dumy.
Co więcej, zdradziła, że całość występu wyreżyserował sam Jan Englert.
To tylko wzmocniło wrażenie, że nie był to przypadkowy udział znanego ojca w telewizyjnym show.
To był świadomie przygotowany sceniczny moment.
Po programie wielu widzów komentowało także żart Jana Englerta, który dziękował córce za to, że „załatwiła” mu udział w „Tańcu z gwiazdami”.
Ten dystans natychmiast podbił serca publiczności.
Okazało się jednak, że poza kamerami doszło do jeszcze jednej sytuacji, która dla innego uczestnika programu była prawdziwym przeżyciem.
Chodzi o Piotra Gumulca.
Komik wystąpił w rodzinnym odcinku razem z Julią Suryś i swoim bratem Bartkiem.
Ich występ został dobrze oceniony i przyniósł im 37 punktów.
To bardzo wysoki wynik, ale po programie wyszło na jaw, że dla Gumulca największą nagrodą tego wieczoru wcale nie były punkty.
Najmocniejsze wrażenie zrobiło na nim spotkanie z Janem Englertem.
Piotr Gumulec opowiedział o tym w rozmowie z RMF FM.
Nie ukrywał, że cała sytuacja była dla niego czymś zupełnie wyjątkowym.
Słynny aktor miał podejść do niego na sali treningowej z własnej inicjatywy.
To nie była przypadkowa wymiana uprzejmości.
To nie było szybkie „gratuluję” rzucone mimochodem.
Englert miał konkretny powód, by zaczepić Gumulca.
Chciał mu powiedzieć, że docenił jego taniec.
„Miałem ten zaszczyt, że spotkałem się z panem Janem Englertem na sali treningowej. Pan Jan sam z siebie podszedł do mnie. Powiedział: Cześć, czekałem na ciebie. Chciałem ci powiedzieć, że twój ostatni taniec, jako reżyser teatralny to mówię, zrobił na mnie bardzo duże wrażenie. Doceniam twoje umiejętności” — zacytował aktora Piotr Gumulec.
Dla komika te słowa miały ogromne znaczenie.
Trudno się dziwić.
Kiedy osoba z takim dorobkiem jak Jan Englert podchodzi sama i mówi, że czyjś występ zrobił na niej duże wrażenie, to nie jest zwykły komplement.
Zwłaszcza że Englert podkreślił swoją perspektywę reżysera teatralnego.
Nie mówił wyłącznie jako widz.
Nie mówił tylko jako gość programu.
Mówił jako człowiek sceny, który przez dziesięciolecia pracował z aktorami, reżyserował, oceniał rytm, obecność i sposób budowania emocji.
Dla Piotra Gumulca, który w „Tańcu z gwiazdami” przeżywa kolejne nowe doświadczenia, taki komentarz był czymś absolutnie niecodziennym.
Komik sam przyznał, że nie wiedział, jak zareagować.
Podczas opowiadania tej historii naśladował dźwięki, które miały oddać jego bezradność i zaskoczenie.
Mówił też, że „szczęka mu opadała”.
Po rozmowie z Janem Englertem od razu pobiegł do swojej tanecznej partnerki Julii Suryś, by podzielić się tym, co właśnie usłyszał.
To musiał być dla niego moment wielkiej satysfakcji.
Nie tylko dlatego, że usłyszał pochwałę.
Ale dlatego, że padła ona od człowieka, którego pozycja w polskim teatrze i filmie jest wyjątkowa.
Jan Englert nie jest przypadkową osobą ze świata rozrywki.
To artysta z ogromnym autorytetem, a jego słowa dla wielu młodszych twórców mają szczególną wagę.
Julia Suryś później ze śmiechem przyznała, że Piotr zdążył opowiedzieć tę historię już wszystkim.
Nie krył dumy i radości.
Według tancerki był z tego tak szczęśliwy, że trudno było tego nie zauważyć.
Gumulec dodał, że na pewno nie zapomni tego do końca życia.
To zdanie najlepiej pokazuje, jak wiele dla niego znaczył ten krótki moment za kulisami.
W telewizji widzowie zobaczyli występy, oceny i emocje na parkiecie.
Nie zobaczyli jednak właśnie takich rozmów, które dla uczestników potrafią być równie ważne jak werdykt jury.
Czasem jedno zdanie wypowiedziane poza kamerami zostaje w pamięci mocniej niż cała punktacja.
Dla Gumulca tak właśnie było ze słowami Jana Englerta.
Julia Suryś przy okazji tej historii powiedziała coś jeszcze.
Tancerka zauważyła, że dzięki Piotrowi sama uczy się na nowo cieszyć różnymi rzeczami, które spotykają ją w programie.
To bardzo szczere wyznanie, bo osoby zawodowo związane z tańcem często podchodzą do takich projektów zadaniowo.
Jest trening.
Jest choreografia.
Jest występ.
Jest ocena.
I od razu trzeba myśleć o kolejnym tygodniu.
Piotr Gumulec, jako ktoś spoza tanecznego świata, przeżywa te sytuacje inaczej.
Z większą świeżością.
Z dziecięcą radością.
Z autentycznym zdumieniem, że spotykają go rzeczy, o których wcześniej nawet nie marzył.
Suryś przyznała, że patrząc na niego, sama zaczyna dostrzegać więcej powodów do radości.
„Dla mnie to też jest wyjątkowe, bo jak patrzę na Piotra przez ten program i widzę, jak on się cieszy z tych wszystkich rzeczy, które go spotykają w tym programie, to też się wielu rzeczy uczę. Bo ja podchodzę bardzo zadaniowo do życia i odhaczam punkty, które mam do zrobienia. Dzięki niemu tak naprawdę zauważam, że rzeczywiście mam się czym cieszyć i zaczynam doceniać te wszystkie rzeczy, które mnie spotykają” — powiedziała Julia Suryś.
Te słowa pokazują, że relacja tej pary tanecznej rozwija się nie tylko na sali prób.
Ona uczy go tańca, techniki, rytmu i scenicznej kontroli.
On z kolei przypomina jej, że w tym wszystkim można też po prostu się cieszyć.
Nie tylko odhaczać zadania.
Nie tylko myśleć o wyniku.
Nie tylko walczyć o kolejny odcinek.
Ale zauważać spotkania, słowa, gesty i małe sukcesy, które składają się na całe doświadczenie programu.
Historia z Janem Englertem idealnie to pokazuje.
Dla jednych mogłaby być krótką anegdotą zza kulis.
Dla Piotra Gumulca stała się wydarzeniem, które zapamięta na całe życie.
Występ w rodzinnym odcinku był dla niego ważny sam w sobie.
Tańczył z bratem Bartkiem i Julią Suryś.
Zdobył 37 punktów.
Ale komplement od Jana Englerta okazał się emocjonalnie jeszcze mocniejszy.
To także pokazuje, jak różne poziomy emocji kryją się za „Tańcem z gwiazdami”.
Publiczność patrzy na wynik, kostiumy, komentarze jurorów i efektowność choreografii.
Uczestnicy przeżywają również to, co dzieje się obok kamer.
Spotkania na korytarzu.
Rozmowy na salach treningowych.
Krótkie słowa od osób, które szanują.
Gesty wsparcia od bliskich.
Dla Piotra Gumulca takim momentem była właśnie rozmowa z Janem Englertem.
A dla Jana Englerta występ w tym odcinku był kolejnym dowodem na to, że potrafi zaskakiwać nawet po tylu latach kariery.
83-letni aktor nie pojawił się w programie tylko po to, by symbolicznie stanąć obok córki.
Wszedł w ten występ na własnych zasadach.
Z humorem.
Z pomysłem.
Z reżyserską ręką.
Najpierw elegancja, potem zwrot akcji, cekinowy napis i rock and roll.
To było dokładnie takie wejście, które nie mogło przejść niezauważone.
Nic dziwnego, że po programie komentarze skupiły się właśnie na nim i Helenie.
Ich rodzinny występ miał w sobie lekkość, której widzowie często szukają w takim odcinku.
Ale za kulisami Jan Englert pokazał też inną stronę.
Nie tylko artysty, który potrafi zrobić show.
Także człowieka, który zauważa innych uczestników i potrafi podejść, by powiedzieć im coś ważnego.
Dla Gumulca to było bezcenne.
Zwłaszcza że słowa Englerta dotyczyły jego umiejętności i ostatniego tańca.
Komik od początku programu pokazuje, że traktuje udział w „Tańcu z gwiazdami” bardzo poważnie.
Nie jest zawodowym tancerzem, ale wkłada w występy dużo pracy, emocji i własnego charakteru.
Pochwała od Jana Englerta mogła więc zabrzmieć jak potwierdzenie, że ta praca naprawdę została dostrzeżona.
Nie tylko przez jurorów.
Nie tylko przez widzów.
Ale przez artystę, który patrzy na scenę zupełnie innym okiem.
I właśnie dlatego Gumulec tak mocno przeżył tę sytuację.
Dla widzów, którzy znają go głównie z komediowej strony, taki moment może być szczególnie ciekawy.
Bo pokazuje człowieka, który poza żartem i dystansem naprawdę przeżywa to, co dzieje się w programie.
Cieszy się.
Denerwuje.
Wzrusza.
Nie ukrywa dumy, gdy spotyka go coś wyjątkowego.
Julia Suryś widzi to z bliska i sama przyznaje, że to ją czegoś uczy.
To chyba jedna z najładniejszych stron tej historii.
Bo za całym telewizyjnym widowiskiem kryje się prosta rzecz: ktoś usłyszał dobre słowo w odpowiednim momencie i poczuł, że to, co robi, ma sens.
Jan Englert mógł przejść obok.
Mógł nic nie powiedzieć.
Mógł skupić się wyłącznie na występie córki i własnym udziale w programie.
A jednak podszedł do Gumulca i powiedział mu, że jego taniec zrobił na nim duże wrażenie.
Taki gest nie kosztuje wiele, ale dla drugiej osoby może znaczyć ogromnie dużo.
Piotr Gumulec jest tego najlepszym przykładem.
Opowiedział tę historię z taką radością, że trudno było nie uwierzyć, iż naprawdę był to dla niego jeden z najważniejszych momentów programu.
Rodzinny odcinek „Tańca z gwiazdami” zapisał się więc nie tylko występem Jana i Heleny Englertów.
Nie tylko pierwszymi wielkimi emocjami tego etapu rywalizacji.
Nie tylko mocnymi ocenami i reakcjami publiczności.
Zapisał się też małą sceną za kulisami, której nie widzieli wszyscy, ale która teraz wyszła na jaw.
Jan Englert zaczepił Piotra Gumulca.
Pochwalił jego taniec.
Powiedział, że jako reżyser teatralny docenia jego umiejętności.
A komikowi opadła szczęka.
Trudno o bardziej szczery dowód na to, jak wielką moc może mieć kilka zdań wypowiedzianych przez właściwą osobę.
Dla Gumulca to nie była zwykła pochwała.
To był moment, o którym będzie pamiętał do końca życia.
